Blog
Als de televisie uitgaat…
Heb je je ooit afgevraagd of je wat kunt doen aan die pijnlijke pols, arm of schouder tijdens je werk? Of nam je tot vandaag die klachten voor lief?
Ja? Dat doen er velen met jou. Het verschil is alleen dat JIJ je hier nu bewust van wordt!! Op dit moment!
Meteen doorpakken dus.
Ik geef meteen ‘de sleutel tot succes’. Stop met DE situatie of DE ander de schuld te geven. Het lost niets op. Geef niets of niemand de schuld maar kijk even naar jezelf.
Het is misschien pijnlijk om je eigen verantwoordelijkheid onder ogen te zien maar dat dat pijnlijk is, is van korte duur! Want hé, je komt erachter dat je dan zélf weer stappen kunt ondernemen.
Hieronder volgt het verhaal van Sabine Verstijnen.Zij vroeg mij om hulp bij RSI klachten.
Ik mailde Sandra met een heel eenvoudige vraag: ‘Heb jij goede ervaringen met een gesplitst toetsenbord? Ik heb namelijk last van tintelingen in mijn hand’. Ik verwachtte een ‘ja’ of ‘nee’, maar in plaats daarvan stelde Sandra voor om even te bellen. ‘RSI is een erg complexe klacht. Dat los je niet meteen op met een ander toetsenbord.’
Het gesprek duurde in totaal nog geen 20 minuten, maar het heeft voor mij veel voeten in de aarde gehad. Sandra stelde me allerlei vragen: over mijn houding tijdens het werk, over mijn slaapritme, over sport en beweging in het algemeen.
Al heel snel trok zij een conclusie: met zes uur slaap deed ik mezelf echt tekort. Toch begreep ik haar niet meteen. Ik heb jonge kinderen, die zijn nou eenmaal om 6.30 uur wakker. Sandra liet me inzien dat ik de schuld bij mezelf moest zoeken. Ik koos er namelijk voor om ’s avonds tv te kijken en laat naar bed te gaan. ‘Haal je echt zoveel voldoening en ontspanning uit die tv? Maak tijd voor jezelf en luister naar je lichaam, ga sporten en doe dingen die goed voelen, die je ontspannen.’
Meteen na ons gesprek heb ik de tv afgezworen. In plaats van tv te kijken, besteed ik nu tijd aan sporten, lezen, en gewoon gezellig kletsen met mensen. Ineens had ik tijd om dingen de doen waar ik eerder nooit tijd voor had. De eerste weken stond ik versteld van mezelf. Om 22.00 uur ’s avonds viel ik met een boek in mijn hand in slaap. Normaal sliep ik nooit voor 24.00 uur. Ik luister nu naar mijn lijf. Als ik moe ben, ga ik slapen.
Het voelt echt goed. Ik slaap meer en heb toch meer tijd voor mijn hobby’s en ontspanning. En de tinteling in mijn hand? Die is weg!
Sabine Verstijnen, Bij wijze van schrijven
